มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี เดินหน้ายกระดับการท่องเที่ยวจังหวัดตราด จัดอบรมเข้มหลักสูตรมัคคุเทศก์ท้องถิ่นควบคู่การฟื้นฟูระบบนิเวศหญ้าทะเล มุ่งสร้างรายได้หมุนเวียนสู่ชุมชนอย่างยั่งยืนภายใต้แนวคิดเศรษฐกิจสีน้ำเงิน
วันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2569 ผู้ช่วยศาสตราจารย์สุทธินันท์ โสตวิถี ผู้อำนวยการสำนักบริการวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี พร้อมด้วยคณะผู้บริหารและทีมบุคลากร เปิดโครงการอบรมหลักสูตร "มัคคุเทศก์ท้องถิ่นเพื่อเข้าสู่มาตรฐานการท่องเที่ยว" และหลักสูตร "การเพาะเลี้ยง การขยายพันธุ์ และการอนุบาลหญ้าทะเล เพื่อการฟื้นฟูแหล่งหญ้าทะเลอย่างยั่งยืน" โดยมีภาคีเครือข่าย ผู้นำชุมชน ผู้ประกอบการ และตัวแทนจากหน่วยงานภาครัฐ อาทิ กรมการท่องเที่ยว และกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง เข้าร่วมกว่า 90 ท่าน
กิจกรรมดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ Reinventing University ประจำปีงบประมาณ 2568 ด้านการขับเคลื่อนเศรษฐกิจสร้างสรรค์เพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่ ซึ่งเน้นการเพิ่มทักษะแรงงาน (Upskill) ให้กับคนในพื้นที่เกาะหมาก เกาะกูด และเกาะช้าง ให้ก้าวสู่มาตรฐานวิชาชีพมัคคุเทศก์ที่ถูกต้องตามกฎหมายและมีคุณภาพระดับสากล
ผู้ช่วยศาสตราจารย์สุทธินันท์ โสตวิถี เปิดเผยถึงทิศทางการดำเนินงานว่า มหาวิทยาลัยมุ่งมั่นที่จะเป็นกลไกหลักในการพัฒนาศักยภาพทุนมนุษย์ของท้องถิ่น โดยเฉพาะการเตรียมความพร้อมมัคคุเทศก์ให้มีทักษะการเล่าเรื่องที่เชื่อมโยงกับอัตลักษณ์ชุมชน ควบคู่ไปกับความรู้ด้านการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม การอบรมในครั้งนี้ไม่ได้เพียงแค่ให้ความรู้ในห้องเรียน แต่ยังเน้นการลงมือปฏิบัติจริงในการฟื้นฟูระบบนิเวศทางทะเล เพื่อให้ชุมชนสามารถบริหารจัดการทรัพยากรของตนเองได้อย่างยั่งยืน และนำไปสู่การสร้างมูลค่าเพิ่มทางเศรษฐกิจที่จับต้องได้
ทางด้านผลกระทบเชิงบวกจากการจัดงาน พบว่าผู้เข้าร่วมอบรมมีความเข้าใจในการจัดการ "เศรษฐกิจสีน้ำเงิน" (Blue Economy) มากขึ้น โดยเฉพาะเทคนิคการเพาะเลี้ยงและอนุบาลหญ้าทะเล ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของระบบนิเวศชายฝั่ง การสร้างมัคคุเทศก์ที่มีความรู้เรื่องการอนุรักษ์จะช่วยเปลี่ยนรูปแบบจากการท่องเที่ยวทั่วไป เป็นการท่องเที่ยวเชิงนิเวศที่เน้นคุณภาพมากกว่าปริมาณ ช่วยลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมในระยะยาวและดึงดูดกลุ่มนักท่องเที่ยวที่มีกำลังซื้อสูง
บทสรุปของกิจกรรมนี้ถือเป็นการตอกย้ำวิสัยทัศน์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี ในการเป็นสถาบันอุดมศึกษาเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นอย่างแท้จริง โดยการเชื่อมโยงองค์ความรู้ทางวิชาการเข้ากับวิถีชีวิตจริงของชุมชน ซึ่งความสำเร็จในครั้งนี้จะถูกนำไปต่อยอดเป็นโมเดลต้นแบบการจัดการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ในพื้นที่หมู่เกาะอื่น ๆ ต่อไป
